HTTP Durum Kodlarını Anlamak

İnternette gezinirken çeşitli HTTP durum kodlarıyla karşılaşırsınız.

Bu kodlar, web tarayıcınız ile sunucu arasında iletişim kurarak talebinizin durumu hakkında sizi bilgilendirir. Bu kodlardan bazıları şifreli görünebilse de, endişelenmeyin!

Bu makalede, en yaygın HTTP durum kodlarını sade bir dille açıklayacağız.

200 OK

200 durum kodu, internetin "Her şey yolunda!" demesi gibidir. Bu kodu gördüğünüzde, talebinizin başarılı olduğu anlamına gelir.

Bir web sayfası yüklemeye, form göndermeye veya dosya indirmeye çalışıyor olsanız da, 200 OK durum kodu almak, sunucunun talebinizi başarıyla işlediğini ve size beklenen yanıtı sağladığını gösterir.

301 kalıcı olarak taşındı

301 durum kodu, sizi yeni bir konuma yönlendiren bir işaret levhası gibidir.

Bir web sayfası veya kaynağı kalıcı olarak farklı bir URL'ye taşındığında, sunucu yeni adresle birlikte 301 kodunu gönderir.

Tarayıcınız bu kodu anlar ve otomatik olarak sizi yeni konuma yönlendirir, böylece yer imlerinizi veya bağlantılarınızı manuel olarak güncellemeniz gerekmez. Aslında sunucu şöyle diyor: "Hey, aradığın şey artık orada!"

Dikkat edilmesi gereken nokta, arama motorlarının 301 yönlendirmelerini SEO amaçları için bağlantılarla aynı değerde gördükleridir.

302 bulundu (veya 302 geçici yönlendirme)

301 koduna benzer şekilde, 302 durum kodu da bir yönlendirmeyi gösterir.

Ancak yönlendirmenin kalıcı yerine geçici olduğunu ima eder.

302 durum koduyla karşılaştığınızda, sunucu tarayıcınıza şöyle diyor: "Bu içerik geçici olarak başka bir yere taşındı, ancak gelecekte bu URL'ye geri dönebilir."

Yani tarayıcınız yönlendirmeyi takip edecek ve yeni konumdaki içeriği görüntüleyecek, ancak gelecekte orijinal URL'yi kullanmaya devam edebilir.

302 yönlendirmeleri, arama motorları tarafından 301'lere eşdeğer olarak görülür.

304 değiştirilmedi

304 durum kodu, "önbellek dostu" bir yanıttır.

Daha önce ziyaret ettiğiniz bir web sayfasına veya kaynağa eriştiğinizde, tarayıcınız bunun bir kopyasını önbelleğinde depolamış olabilir.

Sunucu, önbelleğe alınan sürümün hala geçerli olduğunu ve son ziyaretinizden bu yana değişmediğini belirlerse, tüm içeriği döndürmek yerine 304 kodunu gönderir.

Bu, bant genişliğinden tasarruf sağlar ve tarayıcınız tüm kaynağı yeniden indirmeden önbelleğe alınan sürümü kullanabildiği için tarama deneyiminizi hızlandırır.

403 yasak

HTTP durum kodu 403, internetin "Üzgünüm ama burada olmanız yasak" demesi gibidir.

Sunucunun talebinizi anladığı ancak yerine getirmeyi reddettiği anlamına gelir.

Kimlik doğrulaması veya belirli ayrıcalıklar gerektiren bir web sayfasına, dizine veya başka bir kaynağa erişmeye çalıştığınızda bu kodla karşılaşabilirsiniz.

Bunu Linkly'nin hedef penceresinde görürseniz, hedefin bizim siteyi incelememizi engellediği olabilir.

404 bulunamadı

Ah, ünlü 404 kodu—birçok internet kullanıcısını sinir bozucu kod.

Bu durum kodu, sunucunun istediğiniz kaynağı bulamadığı anlamına gelir. Bir kütüphanede kitap aramak ve rafta olmadığını keşfetmek gibidir.

Sunucu şöyle diyor: "Üzgünüm ama aradığınız içeriği bulamadım."

Bu, bir URL'yi yanlış yazmışsanız, kırık bir bağlantıyı takip etmişseniz veya istenen kaynak sunucudan kalıcı olarak kaldırılmışsa gerçekleşebilir.

500 iç sunucu hatası

500 durum kodu, sunucu ile ilgili sorunlar için bir şemsiye terimdir.

Sunucu tarafında bir şey ters giderse ve talebinizi yerine getiremediyse, 500 İç Sunucu Hatası ile yanıt verir. Bu, "teknik zorluklar" mesajıyla karşılaşmak gibidir.

Bu kod, sorunun tam doğası hakkında belirli ayrıntılar sağlamaz, ancak sunucunun talebinizi yerine getirmesini engelleyen beklenmeyen bir durumla karşılaştığını bilmenizi sağlar.

Bu yaygın HTTP durum kodlarının sade İngilizce açıklamalarını anlayarak, web tarayıcınız ile eriştiğiniz sunucular arasındaki etkileşimler hakkında fikir sahibi olabilirsiniz. Belirli durum kodlarıyla karşılaşmak bazen sinir bozucu olabilse de, bunlar internetin işleyişinin ayrılmaz bir parçasıdır ve istemciler ile sunucular arasında sorunsuz iletişim sağlanmasını sağlamaya yardımcı olur.